Ποδηλατοβόλτα στη Δράμα - Ονειρούπολη Δράμας - Το Χωριό του Άη Βασίλη

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:



Ποδηλατική Διαδρομή στη Δράμα


Με αφετηρία το Αρχαιολογικό Μουσείο [η έκθεσή του καλύπτει χρονικά την ανθρώπινη παρουσία στο Νομό Δράμας από τη Μέση Παλαιολιθική περίοδο (50.000 χρόνια από σήμερα) έως τους νεότερους χρόνους. Αποτελείται από 3 εκθεσιακές αίθουσες. Η πρώτη παρουσιάζει ευρήματα των προϊστορικών, κλασικών, ελληνιστικών και ρωμαϊκών χρόνων, η δεύτερη, των παλαιοχριστιανικών, βυζαντινών και μεταβυζαντινών χρόνων και η τρίτη φιλοξενεί τον εκθεσιακό χώρο των λίθινων γλυπτών και επιγραφών. Ξεχωρίζουν :η επιτύμβια στήλη από τη Γραμμένη, μια ενεπίγραφη στήλη με κείμενο βασιλικού διατάγματος στρατολόγησης του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄ και ένα ακέφαλο άγαλμα ιματιοφόρου ρωμαϊκών χρόνων από τη Μικρομηλιά Ποταμών].
Κατευθυνόμαστε επί της Πατριάρχου Διονυσίου προς τα φανάρια για Εθνικής Αμύνης στον Σιδηροδρομικό Σταθμό (ο σιδηροδρομικός σταθμός της Δράμας, κατασκευάστηκε το 1986 από την Γαλλική Εταιρία Σιδηροδρόμων. Στο σταθμό λειτουργούσε και εστιατόριο που αποτελούσε και τόπο κοσμικών συναθροίσεων. Οι εγκαταστάσεις του μέχρι σήμερα διασώζονται στην αρχική τους μορφή ενώ σήμερα λειτουργεί και μουσείο τρένων με σημαντική συλλογή εργαλείων, μηχανών, βαγονιών κα πολλών άλλων εκθεμάτων).
Μετά τον Σ.Σ., επιστρέφουμε προς τα φανάρια επί της 1ης Ιουλίου και στο αριστερό μας χέρι βλέπουμε το νέο Δημαρχείο. Κατόπιν, φτάνοντας στη ΔΕΗ, στρίβουμε αριστερά και συναντάμε το πάρκο επικάλυψης χειμάρρου Καλλιφύτου [πρόκειται για μία έκταση στην πόλη της Δράμας που απαρτίζεται από γήπεδα, μπάσκετ, τένις, βόλεϊ, σκέιτ και δύο παιδικές χαρές και αποτελεί χώρο συνάθροισης και ψυχαγωγίας όλων των πολιτών. Επίσης διαθέτει και χώρους όπου πραγματοποιούνται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις ιδιαίτερα τους θερινούς μήνες (πχ. Ανθοκομική έκθεση, έκθεση βιβλίου, μουσικά φεστιβάλ κλπ )].
Κάνουμε το γύρο του πάρκου δεξιόστροφα, στρίβουμε δεξιά στη Μακεδονίας, έπειτα αριστερά στην οδό Περικλέους Κάβδα. Στο τέρμα της οδού Κάβδα στρίβουμε δεξιά με κατεύθυνση την Πλατεία Ελευθερίας. Στην διαδρομή συναντάμε τον δημοτικό κήπο στα αριστερά, κατόπιν την Πλατεία Ελευθερίας και συνεχίζουμε με κατεύθυνση την οδό Λαμπριανίδη, στο τέλος της οποίας, στα αριστερά βλέπουμε το Τζαμί στη συμβολή των οδών Μ. Αλεξάνδρου-Κ. Παλαιολόγου-Λ. Λαμπριανίδου γνωστό και ως Αράπ Τζαμί (το τζαμί χτίστηκε μεταξύ του 1850-1875 και είναι ένα από τα 12 τζαμιά της πόλης. Βρίσκεται σε περίοπτη θέση του διοικητικού κέντρου της εποχής της Τουρκοκρατίας. Μέσα στο πέρασμα των χρόνων άλλαξε πολλούς ιδιοκτήτες ενώ χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη ξυλείας και ως Ωδείο μετά την απελευθέρωση της Δράμας. Σήμερα, ο Δήμος Δράμας προτίθεται να το αγοράσει, να το αναπαλαιώσει και να το χρησιμοποιήσει για πολιτιστικό κέντρο).
Στρίβουμε δεξιά στην οδό Κων/νου Παλαιολόγου και στο αριστερό μας χέρι βλέπουμε τον Μακεδονικό Τάφο (ο Μακεδονικός Τάφος της Ελληνιστικής περιόδου, βρίσκεται στην οδό Τροίας. Αποτελείται από 2 θαλάμους και κτιστό δρόμο ενώ τα περισσότερα από τα ευρήματά του, βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της πόλης).
Στρίβουμε δεξιά στην οδό Φωκίωνος και πάλι δεξιά στην οδό Άρμεν και στο δεξί μας χέρι στη γωνία συναντάμε το δεύτερο Τζαμί στη συμβολή των οδών Άρμεν-Αγαμέμνονος γνωστό και ως Σαδριβάν Τζαμί (το τζαμί χρονολογείται από το 19ο αιώνα και βρίσκεται στα βορειοανατολικά όρια του σύγχρονου εμπορικού κέντρου. Από το 1929 χρησιμοποιούταν από τον Μιχαήλ Βεζυρτζόγλου για την έκδοση της εφημερίδας του «Θάρρος» μέχρι το 1980 όπου αποκαλύφθηκε η τοιχογραφία που απεικονίζει την πόλη της Δράμας στην τουρκοκρατία. Από τότε σταμάτησαν κάθε είδους εργασίας και το 1983 το κτίσμα χαρακτηρίστηκε ως «διατηρητέο μνημείο». Σήμερα από το κτίριο έχουν μείνει μόνο οι πλαϊνοί τοίχοι, και η πολύτιμη τοιχογραφία βρίσκεται εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες).
Τελειώνοντας στην οδό Άρμεν, περνάμε απέναντι στην οδό Ειρήνης και στρίβουμε αριστερά στη Μεγάλου Αλεξάνδρου. Συνεχίζοντας την διαδρομή βγαίνουμε στην οδό 19ης Μαΐου και στρίβουμε δεξιά για την οδό Ελευθερίου Βενιζέλου. Ανηφορίζοντας στα αριστερά μας συναντάμε το παρεκκλήσι των Παμμεγίστων Ταξιαρχών (το παρεκκλήσι βρίσκεται επί της οδού Βενιζέλου και πρόκειται για ένα μικρό ναό με πλούσιο τοιχογραφικό διάκοσμο. Η κατασκευή του χρονολογείται στο 14ο αιώνα και ο τύπος της είναι μονόχωρη ορθογώνια βασιλική. Κατά τους τελευταίους χρόνους της Τουρκοκρατίας λειτουργούσε ως ναός της χριστιανικής κοινότητας της πόλης). 
Δεξιά μας το ιστορικό καφενείο «Ελευθερία» (το παραδοσιακό, ανακαινισμένο σήμερα, καφενείο, βρίσκεται στην οδό Βενιζέλου. Χτίστηκε το 1906-1907 από την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Δράμας, για να χρησιμεύσει ως εντευκτήριο των προυχόντων της πόλης. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, χρησιμοποιήθηκε ως κέντρο οργάνωσης και το όνομά του το πήρε μετά την απελευθέρωση της Δράμας. Μετά το 1994 όπου και αναπαλαιώθηκε, το καφενείο λειτουργεί κατά τους χειμερινούς μήνες στο ισόγειο του κτιρίου ενώ ο πρώτος όροφος στεγάζει τη δημοτική αίθουσα τέχνης) 
και λίγο πιο πάνω το Μητροπολιτικό Ναό (ο μεγαλοπρεπής και επιβλητικός ναός Εισοδίων της Θεοτόκου εγκαινιάσθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1974 και είναι τρίκλιτος βυζαντινού ρυθμού, αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου, την Αγία Παρασκευή και τον Άγιο Νεκτάριο) 
και δεξιά τον κινηματογράφο «Ολύμπια» (ο συγκεκριμένος κιν/φος, υπήρξε ο πρώτος της Δράμας και η μοναδικότητά του, έγκειται στο ότι αποτελεί μία από τις λίγες μαρτυρίες της αρχιτεκτονικής των κιν/φων του μεσοπολέμου. Βρίσκεται στην οδό Βενιζέλου και χτίστηκε το 1913. Το πρώτο του όνομα ήταν «Μέγας» και το 1940 όταν η εταιρεία «Αθ. Αναγνώστου και Εμ. Κακή» τον ανέλαβε, μετονομάστηκε σε «Ολύμπια». Από το 1991 ο κιν/φος ανήκει εξ ολοκλήρου στο Δήμο Δράμας και σήμερα, έχοντάς τον αναπαλαιώσει, λειτουργεί ως κινηματοθέατρο 300 θέσεων).
Στο σημείο αυτό, στρίβουμε δεξιά και συναντάμε το ναό της Αγίας Σοφίας (η εκκλησία βρίσκεται στο βορειανατολικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της πόλης και σύμφωνα με αρχαιολογικές εκτιμήσεις, θεμελιώθηκε το 10ο-12ο αιώνα μ.Χ.. Ο ναός ήταν αρχικά αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Το 1359 έως το 1389 λειτουργούσε ως τέμενος και το 1912 ξαναδόθηκε στην ελληνική κοινότητα. Η σημερινή της ονομασία δόθηκε αυθαίρετα από τους πρόσφυγες το 1922 αρχικά ως «Ναός της του Θεού Σοφίας» και ύστερα απλώς Αγία Σοφία. Ο τύπος της είναι τρίκλιτη βασιλική με τρούλο. Σήμερα σώζεται μέρος της αρχικής τοιχογραφίας που απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου ενώ ολόκληρος ο ναός είναι μισοχωμένο στο έδαφος) 
και απομεινάρια από τα Βυζαντινά Τείχη (τα Βυζαντινά Τείχη αποτελούν ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της πόλης. Δεσπόζουν στην κορυφή του λόφου, στο ιστορικό κέντρο της Δράμας και η θέση του, ευνοεί τη δυνατότητα ελέγχου της γύρω περιοχής. Το συνολικό μήκος του τείχους υπολογίζεται σε 850μ. περίπου από το οποίο διασώζεται κυρίως η βόρεια και ανατολική πλευρά. Η χρονολογία της κατασκευής του δεν είναι γνωστή αλλά η τοιχοποιία το παρουσιάζει εξαιρετική συγγένεια με την τοιχοποιία της Αγίας Σοφίας που η ανέγερσή της εντάσσεται στο 10 αιώνα). 
Κατόπιν, κατεβαίνουμε επί της Κουντουριώτου δεξιά και ξαναεπιστρέφουμε στην οδό Βενιζέλου στα δεξιά. Ανηφορίζοντας, συναντάμε στα δεξιά μας το Εκκλησιαστικό Μουσείο (το Εκκλησιαστικό Μουσείο άρχισε να λειτουργεί το 1999 και στεγάζεται σε πρόσφατα ανακαινισμένη πενταόροφη πτέρυγα του επισκοπικού μεγάρου Δράμας, στην οδό Βενιζέλου. Εκεί εκτίθενται εκκλησιαστικοί θησαυροί ανεκτίμητης θρησκευτικής , πνευματικής και καλλιτεχνικής αξίας).
Το Μητροπολιτικό Μέγαρο και τα Εκπαιδευτήρια (τα Εκπαιδευτήρια είναι ένα διώροφο νεοκλασικό κτίριο που αποτελεί ιστορικό μνημείο της Δράμας. Η ανέγερσή του άρχισε το 1907 με πρωτοβουλία του τότε μητροπολίτη Χρυσοστόμου Καλαφάτου με σκοπό να καλύψει τις ανάγκες για αίθουσες διδασκαλίας χριστιανικού πληθυσμού της Δράμας και ολοκληρώθηκε το 1909. Τα πρώτα χρόνια λειτουργίας τους στεγαζόταν στον έναν όροφο η Αστική Σχολή Αρρένων και στον άλλον Αστική Σχολή Θηλέων ενώ αργότερα λειτούργησε Ημιγυμνάσιο και Δημοτικό. Κατά τη βουλγάρικη κατοχή, τα Εκπαιδευτήρια υπέστησαν σοβαρές ζημιές, με αποτέλεσμα να χαθούν σπάνιοι και πολύτιμοι τόμοι βιβλίων. Το 1945 επαναλειτούργησαν και από το 1989 αναπαλαιώθηκαν από το Δήμο Δράμας και αποτελούν κόσμημα για την πόλη).
Στα φανάρια, στρίβουμε αριστερά επί της οδού Περδίκα και στο δεξί μας χέρι συναντάμε αρχικά την οικία Παμπούκα (μία διώροφη νεοκλασική κατοικία, που έχει χαρακτηριστεί ως “διατηρητέο μνημείο”. Χτίστηκε το 1930 από τον πολιτικό μηχανικό Δούκα και αποτελεί αξιόλογο δείγμα εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής των αρχών του αιώνα. Από το 1982-1986 συντηρήθηκε και λειτούργησε ως ταβέρνα με την ονομασία «Το Αρχοντικό» όπου παρέμεινε στα χρόνια)
και αμέσως μετά, την καπναποθήκη του Πορτοκάλογλου (ένα από τα επιβλητικότερα κτίρια της πόλης και από τα σημαντικότερα δείγματα βιομηχανικής αρχιτεκτονικής κατασκευασμένη από τον Konrad von Vilas το 1904).
Συνεχίζοντας στην ίδια οδό, στη διασταύρωση με την οδό Αγίας Βαρβάρας, αντικρίζουμε το Αρχοντικό της Οικ. Τζήμου (η οικία Τζήμου κατασκευάστηκε από τον Αυστριακό μηχανικό Konrad von Vilas μεταξύ 1923-1925 και αποτελεί ορόσημο στην πολιτιστική κληρονομιά της πόλης. Η αρχιτεκτονική του κτίσματος έχει στοιχεία αναγενησιακά συνδυασμένα με στοιχεία μπαρόκ αλλά και από την πιο πρόσφατη αρχιτεκτονική της Κεντρικής Ευρώπης. Καταλήφθηκε και χρησιμοποιήθηκε από Γερμανούς, Βούλγαρους, από τον Ε.Λ.Α.Σ., από την Εθνοφυλακή αλλά και από την 27η Ταξιαρχία όπου παρέμεινε και στη συλλογική μνήμη των Δραμινών με αυτήν την ονομασία). 
Κατόπιν στρίβουμε αριστερά στα φανάρια με κατεύθυνση προς την Αγίας Βαρβάρας, για να συναντήσουμε την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας [η Αγία Βαρβάρα είναι η πολιούχος της πόλης και ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ο μύθος που τη συνοδεύει. Στην εποχή της Τουρκοκρατίας, οι κατακτητές θέλησαν να κατεδαφίσουν τον παλαιό ναό της Αγίας Βαρβάρας και στη θέση του να φτιάξουν ένα τζαμί. Η εκκλησία, όμως, την επόμενη μέρα σκεπάστηκε από νερά και δεν μπορούσαν να την πλησιάσουν, ούτε καν να τη δουν. Οι κάτοικοι το θεώρησαν θαύμα και από τότε ανήμερα της εορτής της (4/12) αφήνουν κάθε χρόνο στα ήσυχα νερά της λίμνης αυτοσχέδια καραβάκια με κεράκια, κάνοντας όλο το πάρκο πραγματικά να λάμπει],
και την καπναποθήκη του Σπήρερ (ένα ακόμα δημιούργημα του Αυστριακού αρχιτέκτονα Konrad von Vilas που αποτελεί σημαντική μαρτυρία για τη βιομηχανική κληρονομιά της Δράμας στον τομέα επεξεργασίας καπνού. Όταν χτίστηκε, το 1924, το αποκαλούσαν “ουρανοξύστη Σπήρερ” από το όνομα του ιδιοκτήτη του και το μεγάλο για την εποχή του μέγεθος. Από το 1974, που σταμάτησε η επεξεργασία καπνού χρησιμοποιούταν ως καπναποθήκη ενώ τελευταία γίνονται εργασίες ώστε να μετατραπεί σε ξενοδοχείο).
Τελικός προορισμός είναι το πάρκο της Αγίας Βαρβάρας (ο μοναδικός υγροβιότοπος, σήμα κατατεθέν της πόλης και ολόκληρου του Νομού. Έχει έκταση 60 στρέμματα και έχει χαρακτηριστεί ένα από τα 60 καλύτερα φυσικά πάρκα της Ευρώπης στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Culture 2000. Σε όλη την έκταση της Αγίας Βαρβάρας, εξαιτίας του πλούσιου υδάτινου περιβάλλοντός της, συναντά κανείς ποικίλα είδη χλωρίδας και πανίδας) 
και το Κ.Ε.Ε. (ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ) (το Κ.Ε.Ε. βρίσκεται στο πάρκο των πηγών της Αγίας Βαρβάρας. Εκεί ο επισκέπτης λαμβάνει χρήσιμες πληροφορίες και ενημερωτικά έντυπα σχετικά με την πόλη, αλλά και ολόκληρο το Νομό. Επίσης, υπάρχουν τμήματα ιστορίας, αρχιτεκτονικής, πολιτισμού, πανίδας, χλωρίδας και τοπικών προϊόντων όπως κρασιά, ούζα, τσίπουρα κ.α.. Ακόμα, υπάρχει τμήμα με πετρώματα και μάρμαρα της περιοχής καθώς και αρχειακό υλικό του Ο.Σ.Ε. και εκδόσεις της ΔΕΚΠΟΤΑ).
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού